चेन्नई, भारत - तमिलनाडुको राजनीतिमा करिब आधा शताब्दीदेखि कायम रहेको एउटा 'श्राप' जस्तै बनेको इतिहासलाई अभिनेता जोसेफ विजय चन्द्रशेखर (विजय) ले तोड्ने सङ्घारमा पुर्याएका छन्। सन् १९७७ मा महान् अभिनेता एम.जी. रामचन्द्रन (एमजीआर) ले फिल्मी पर्दाबाट सिधै मुख्यमन्त्रीको कुर्सीसम्म पुगेर जुन इतिहास रचेका थिए, त्यसयता कुनै पनि दक्षिण भारतीय अभिनेताले सो सफलता दोहोर्याउन सकेका थिएनन्। तर, सन् २०२६ को विधानसभा चुनावको सुरुवाती रुझानले अभिनेता विजय नेतृत्वको 'तमिलागा वेत्री कलगम' (TVK) ले तमिलनाडुको राजनीतिक समीकरणलाई नै उथलपुथल पारिदिएको देखाएको छ।
जनआक्रोश र परिवर्तनको लहर
पछिल्लो मतगणना अनुसार विजयको पार्टीले १०० देखि ११८ सिटको हाराहारीमा अग्रता लिइरहेको छ। २३४ सदस्यीय विधानसभामा बहुमतका लागि चाहिने ११८ सिटको आँकडा छुनै लाग्दा विजय अब तमिलनाडुको सत्ता राजनीतिका निर्विवाद केन्द्रबिन्दु बनेका छन्। यो विजय केवल एक फिल्मी स्टारको लोकप्रियताको परिणाम मात्र होइन, बरु दशकौँदेखि राज्यमा पालैपालो शासन गरिरहेका डीएमके (DMK) र एआईएडीएमके (AIADMK) बीचको सिन्डिकेट र सुशासनको अभावबाट थाकेका जनताको विद्रोह हो। विशेषगरी युवा पुस्तामा देखिएको बेरोजगारीप्रतिको चिन्ता र भ्रष्टाचारविरुद्धको चाहनाले विजयलाई एक भरपर्दो विकल्पका रूपमा स्थापित गरेको छ।
व्यवस्थित तयारी र स्पष्ट मार्गचित्र
विजयको यो राजनीतिक सफलता रातारात प्राप्त भएको होइन। उनले सन् २००९ देखि नै आफ्ना फ्यान क्लबहरूलाई 'विजय मक्कल इयक्कम' मार्फत सामाजिक सेवा र राहत कार्यमा परिचालन गरी जग बलियो बनाएका थिए। सन् २०२४ मा पार्टी घोषणा गर्दा उनले लिएको एउटा कठोर निर्णय—सिनेमाबाट सन्यास र कुनै पनि ठूला दलसँग चुनावी गठबन्धन नगर्ने अठोट—ले उनलाई 'मौसमी राजनीतिज्ञ' को ट्यागबाट मुक्त गरिदियो। उनले आफूलाई परम्परागत भाषणबाज नेताका रूपमा भन्दा पनि जनताका समस्या सुन्ने एक गम्भीर सहजकर्ताका रूपमा प्रस्तुत गरे, जसलाई सामाजिक सञ्जाल र ग्राउन्ड लेभलका कार्यकर्ताले सशक्त रूपमा रााज्यभर फैलाए।
एमजीआरको बिरासत र विजयको चुनौती
सन् १९७७ मा एमजीआरले जसरी कल्याणकारी योजनाहरूको जगमा आफ्नो राजनीतिक साम्राज्य खडा गरेका थिए, विजयले पनि त्यस्तै भावनात्मक सम्बन्ध मतदातासँग गाँस्न सफल भएका छन्। यद्यपि, एमजीआरको समय र अहिलेको समयमा धेरै भिन्नता छ। विजयका अगाडि अब सत्ताको नेतृत्व गर्ने मात्र होइन, आफ्नै पार्टीभित्रको अनुशासन कायम राख्ने र जनतालाई दिएको भ्रष्टाचारमुक्त शासनको वचन पूरा गर्ने गम्भीर चुनौती छ। सन् २०२५ मा करुरमा भएको दुःखद घटनापछि उनले देखाएको जिम्मेवारीपूर्ण व्यवहारले उनलाई एक परिपक्व नेताका रूपमा त निखारेको छ, तर अबको संसदीय यात्रा उनका लागि झनै अग्निपरीक्षा साबित हुने देखिन्छ।
नयाँ राजनीतिक युगको सूत्रपात
यस निर्वाचन परिणामले तमिलनाडुको राजनीतिमा लामो समयदेखि चल्दै आएको दुई-पक्षीय वर्चस्वलाई पूर्ण रूपमा समाप्त गरिदिएको छ। अब राज्यको राजनीति तीनवटा बलिया खम्बाहरूमा विभाजित भएको छ। विजयले केवल चुनाव मात्र जितेका छैनन्, उनले तमिलनाडुको राजनीतिक व्याकरण नै परिवर्तन गरिदिएका छन्। यदि उनी मुख्यमन्त्री बन्न सफल भए भने यो भारतीय लोकतन्त्रमा सिनेमा र राजनीतिको मिलनको सबैभन्दा ठूलो पुनरागमन हुनेछ। ४९ वर्षपछि फोर्ट सेन्ट जर्ज (सचिवालय) मा एक अभिनेताले शासनको बागडोर सम्हाल्ने तयारीले सम्पूर्ण भारतको ध्यान तमिलनाडुतिर केन्द्रित गरेको छ।
