प्रविन कँडेल
अब समय आएको छ सत्यलाई स्वीकार गर्ने। वर्तमान संसद्, वर्तमान सांसदहरू, र पुरानो राजनीतिक ढाँचा अब राष्ट्रलाई अगाडि लैजाने हैसियतमा छैनन्। यी संसद र दलहरूबाट देशलाई पार लाग्छ भन्ने अपेक्षा राख्नु मूर्खता मात्र हुनेछ। दशकौँदेखि सत्ता र पदमा बसेर जनताको सपना च्यात्ने, राष्ट्रलाई खोक्रो बनाउने, र आफ्नै स्वार्थको लागि प्रणाली कब्जा गर्ने नेताहरूले फेरि देशलाई निकास दिन सक्छन् भन्ने भ्रम अब चकनाचुर भएको छ। यही कारण, अबको विकल्प भनेको स्पष्ट छ—संसद् विघटन।
यो संसद् विघटन मात्र होइन, पुरै राजनीतिक संरचनाको आमूल परिवर्तनको सुरुवात हो। हामीले नयाँ यात्राको प्रारम्भ गर्नुपर्नेछ, जसको नेतृत्व पुराना असफल पुस्ताले होइन, Gen-Z पुस्ताले गर्नुपर्नेछ। नयाँ सोच, नयाँ उत्साह, र नयाँ दृष्टिकोणसहितको अन्तरिम सरकार गठन नगरी अब देशले मुक्ति पाउँदैन। यो अन्तरिम सरकार पुरानो ढर्रा दोहोर्याउने सरकार होइन, बरु एउटा संक्रमणकालीन सरकार हुनेछ, जसको एक मात्र उद्देश्य राष्ट्रलाई नयाँ संविधानिक तथा राजनीतिक बाटोमा अघि बढाउनु हुनेछ।
यो अन्तरिम सरकारलाई समयसीमा तोक्नुपर्छ। अधिकतम एक वर्षभित्रै जनताले प्रत्यक्ष रूपमा आफ्ना प्रधानमन्त्री छान्ने अधिकार पाउनुपर्छ। प्रत्यक्ष निर्वाचित प्रधानमन्त्रीको व्यवस्था बिना, यो देशमा कुनै पनि नेतृत्व जनताप्रति जवाफदेही हुने छैन। दलहरूको आडमा बनेका प्रधानमन्त्रीहरू, गुट र शक्तिको खेलमा टिकी रहने प्रणाली अब अस्वीकार्य भइसकेको छ। जनताले चाहेको नेतृत्व, जनताकै मतबाट चुनिनुपर्छ।
त्यससँगै, देशलाई खोक्रो बनाउँदै ल्याएको प्रदेश प्रणाली पनि तत्काल खारेज गर्नुपर्ने अपरिहार्य छ। यो प्रणालीले जनतालाई राहत दिएको छैन, बरु जनतालाई अझै बढी बोझ थोपरेको छ। भ्रष्टाचार र खर्चको मात्र निहुँ बनेको यस प्रदेश प्रणालीले राष्ट्रलाई टुक्र्याउने काम मात्र गरेको छ। त्यसैले अब प्रदेशको नाममा भएको प्रयोगलाई अन्त्य गर्दै, सरल, किफायती र प्रभावकारी प्रशासनिक संरचना बनाउनुपर्छ।
तर यहाँ मात्र कुरा प्रणाली परिवर्तनमा सीमित हुँदैन। २०४६ साल यता भएका सम्पूर्ण भ्रष्टाचार प्रकरणहरूको छानबिन अब अवश्य हुनुपर्छ। दशकौँदेखि जनताको पसिना, राष्ट्रको सम्पत्ति र भावी पुस्ताको अवसर लुट्नेहरूलाई माफ गरिने छैन। जनतालाई धोका दिने, असंख्य घोटालामा संलग्न हुने, र देशलाई धराशायी बनाउने सबैलाई कठोर कानुनी कारबाहीको कठघरामा उभ्याउनुपर्छ। यो मात्र न्याय होइन, यो राष्ट्र पुनःनिर्माणको आधार हो।
आज उठेको आवाज केवल नारामा सीमित छैन। यो आन्दोलन, यो सङ्घर्ष, पुरानो, भ्रष्ट र असफल राजनीतिक संरचनाको अन्त्य र नयाँ युगको प्रारम्भ हो। यसको नेतृत्व अब पुराना पुस्ताले गर्न सक्दैनन्, गर्न पनि पाउँदैनन्। अब नेतृत्व लिनुपर्नेछ नयाँ पुस्ताले—त्यो पुस्ता जसले भ्रष्टाचार स्वीकार्दैन, जसले न त अधिनायकवादलाई सहन्छ, न त गुटबन्दीलाई। त्यो पुस्ता जसले भविष्यप्रति स्पष्ट दृष्टि राख्छ, जसले राष्ट्रलाई बलियो, न्यायपूर्ण र आत्मनिर्भर बनाउन सक्छ।
यो माग कुनै सामान्य माग होइन, यो माग अब राष्ट्रको आदेश हो। संसद् विघटन, Gen-Z को सहभागितासहितको अन्तरिम सरकार, प्रत्यक्ष निर्वाचित प्रधानमन्त्री, प्रदेश खारेजी, र सम्पूर्ण भ्रष्टाचारको छानबिन—यिनै बाटोमा मात्र देश अगाडि बढ्न सक्छ। यो बाटो सजिलो छैन, तर यही बाटो सही छ। यही बाटोले मात्र यो मुलुकलाई फेरि उठाउनेछ।
अब इतिहास लेखिनेछ। यो आन्दोलन केवल राजनीतिक परिवर्तनको आन्दोलन होइन, यो पुस्ता परिवर्तनको आन्दोलन हो। पुराना पुस्ताको विफलता अन्त्य हुँदैछ, नयाँ पुस्ताको यात्रा प्रारम्भ हुँदैछ। र यस यात्रामा, अब कसैले पनि रोक्न सक्दैन।
२४ भदौ २०८२, मङ्गलबार ०९:५७ मा प्रकाशित
